| siwi's profilesiwi & praire PhotosBlogLists |  Tools  Help |
|
September 23 กับงานสาวเสิร์ฟ เจอกันอีกแล้ว วันนี้อยากจะเล่าประสบการณ์จากที่ร้าน Thai House ที่ไปทำได้เกือบสามเดือนแล้ว เมื่อสองวันก่อนก็โดนดีเข้าจนได้ ก่อนอื่นต้องขอแนะนำตัวละคนก่อน ผู้หญิงคนนี้เป็นคนเม็กซิกัน ที่เรื่องมาก มาก ๆ ได้ยินกิตติศัพท์ตั้งแต่เข้าไปทำงานวันแรก ปู เพื่อนสาวที่ร้านรีบบอกทันทีเมื่อลูกค้าคนนี้เดินเข้าร้านมา ความเรื่องมากของหล่อนก็คงจะเป็น ต้องขอตะเกียบทุกครั้งที่สั่งอาหารและเธอก็ไม่เคยสั่งก๋วยเตี๋ยวเลยสักครั้ง ขอมะนาวทุกครั้ง และขอแก้วทูโกตอนกลับบ้านทุกครั้ง ทำงานมาเกือบสามเดิน เจอผู้หญิงคนนี้เกินห้าครั้ง ซึ่งก็ถือว่าเธอเป็นลูกค้าประจำ แต่ไม่รู้ทำไมว่า ไม่มีความรู้สึกสนิทกับเธอเลยสักครั้ง แถมยังไม่เคยหวังทิปจากเธอเลย ด้วยความที่เธอเป็นคนเรื่องมาก จริง ๆ ไอ้ที่ว่ามาขอโน่น ขอนี่มันก็ธรรมดานะ แต่ไม่รู้ทำไมว่าฉันและเพื่อน รู้สึกว่าเธอมากกว่าคนอื่น ครั้งแรกที่ฉันรู้สึกว่าเธอเริ่มทำตัวน่าเบื่อขึ้นคือ เธอสั่ง "พระราม" พระรามเป็นชื่ออาหารที่ใส่น้ำจิ้มสะเต๊ะผัดกับเนื้อสัตว์แล้วราดลงบนกระหล่ำปลี รสชาดน่ะเหรอก็หวานน่ะซิ เท่าที่ฉันจำได้เธอไม่เคยสั่งเมนูนี้เลย พอวันนี้เธอสั่ง กินไปประมาณสองสามคำ จากนั้นเธอเริ่มเป่าปาก เอามือพัดปากแล้วเรียกฉันมาหาบอกว่า I can't eat this food ,it s too spicy ! ฉันถามว่า spicy ? เพราะน้ำจิ้มสะเต๊ะมันไม่เผ็ดเอาซะเลย เธอบอก Yessssss จากนั้นฉันไม่พูดอะไรมาก ฉันถามแล้วยูจะเอาอะไรแทน เธอบอกผัดผักรวม ฉันก็โอเค แค่ไปเปลี่ยนให้ในครัว แต่ฉันสาบานว่ามันไม่เผ็ด และก็อ่านเกมออกว่ามันไม่ถูกปากเธอเท่านั้นเอง จากนั้นเธอก็มากินอีก เครื่องดื่มที่เธอต้องสั่งทุกครั้งคือชาเย็น วันนี้เธอกินเสร็จ เหลือชาประมาณเศษหนึ่งส่วนสี่ของแก้ว ก่อนเดินออกจากร้าน ตามเดิมคือขอแก้วทูโก แต่วันนี้เธอบอก ขอชาเพิ่มอีกหน่อยได้มั๊ย ฉันแกล้งทำเป็นไม่ได้ยินแล้วเธอก็บอกว่ามัน too creamy ! oh my goodnees หล่อนดูดจนจะหมดแก้ว มาขอเติมชาแล้วบอกว่ามันทูครีมมี่ ฉันก็เลยบอกไปว่า ไม่ได้ ถ้ายูจะรีฟิลต้องจ่ายเพิ่ม เท่านั้น หล่อนก็เดินออกไป โอเค อันนี้เป็นเหตุการณ์ล่าสุดที่ฉันเจอมาเมื่อวันจันทร์ที่ผ่านมา ร้านเพิ่งเปิดได้ไม่นาน มีกลุ่มคนอินเดียเข้ามาก่อนสามคน จากนั้นฉันก็เห็นหล่อนเดินจูงมาอยู่หน้าร้าน ในใจก็นึกว่าตายห่า จะต้องรบกับมันว่าไม่ให้เอาหมาเข้ามาในร้านเนี่ยนะ แต่หล่อนคงรู้น่ะ หล่อนผูกหมาไว้กับเก้าอี้เหล็กหน้าร้าน แล้วหล่อนก็เข้ามา คำแรกที่เธอถามฉันเธอถามว่ามีจานหมามั๊ย เออ เอากับเธอซิ ฉันก็เลยบอกเธอว่านั่งก่อน แล้วฉันก็รับออเดอร์เธอ แต่เธอพยายามจะสั่งให้หมาเธอก่อน เธอถามว่ามีเนื้ออะไรที่ให้หมาฉันกินได้มั๊ย น้ำด้วย ถ้วยด้วยนะ หมาฉันร้อนมากอยู่ข้างนอกนั่นน่ะ ความรุ้สึกฉันตอนนั้นมันพยายามจะบอกเธอว่า ยูสั่งเบา ๆ ได้มั๊ย อาหารให้หมาน่ะ เพราะลูกค้าคนอื่นนั่งกินอยู่ แต่เธอไม่แคร์ จนลูกค้าอินเดียนั่งข้าง ๆ หันมาหัวเราะกับฉันแล้วก็พูดว่า stir fried beef ฉันก็เลยหัวเราะ แหะ ๆ oh ok I can do that !!!! ฉันก็เลยถามหล่อนกลับไปว่า เอาอันนี้มั๊ย pepper steak เธอก็หันมาเกือบจะตวาดใส่ฉันว่า no pepper no vegetable I want just beef for my dog with a little sauce oh okie dokie mam ฉันก็เดินเข้าครัวไป สั่ง ๆ ๆ ให้เธอ แต่ตอนนั้นเริ่มเซ็งและ จากนั้นเธอก็ขออะไรก้ได้ที่จะใส่อาหารให้หมาเธอกินได้หน้าร้าน ฉันก็เอามาให้ จากนั้นเธอก็ขอตะเกียบ และจากนั้นฉันก็เดินกลับไปทีเคาน์เตอร์ คิดเงินอยู่ เธอเดินมาหาฉัน เธอเริ่มพูดกับฉันด้วยสำเนียงที่เรียบง่าย แต่ด่าฉันเต็ม ๆ I just feel like you re upset when I come in here to eat and you re not like the other girl she s so sweet but you re so rude to me ! พอฉันได้ยินคำว่า rude เท่านั้นไฟก็แล่บออกปากทันทีเหมือนกัน ฉันก็สวนว่า what ? me ? rude to you ? she said "yes you don't treat me like a client ,you make me nervous everytime I get here then I said " because you ask for too many things you re different than the other customers หลังจากนั้นหูฉันไม่ได้ยินอะไรแล้วเพราะฉันโกรธ ไม่มีใครเคยใช้คำนั้นกับฉัน ฉันเป็นพนักงานขายดิวตี้ฟรีเกือบห้าปี ไม่มีฝรั่งหัวดำ หัวแดงคนไหนมาว่าฉันแบบนั้น แล้วอีเม็กซิกันคนนี้เป็นใคร จากนั้นฉันก็แค่พูด โอเค โอเค bla bla bla เดินเข้าครัวไป หลังจากที่มันพูดเสร็จมันเดินกลับไปกินต่อ รุ้สึกว่ามันจะไปพูดกับโต๊ะแขกข้าง ๆ ว่า ฉันอย่างงั้นอย่างงี้ แต่ฉันไม่สน เพราะฉันก็ถามตัวเองว่าฉันทำอะไรให้มัน มันถึงมาด่า ฉันไม่ได้ทำอะไรให้มันเลย ยกเว้นรอยยิ้มที่ไม่อยากจะสแยะให้มัน เพราะมันบ้า สุดท้ายมันก็ออกไปให้ทิปฉันบาทกว่า ๆ มันทำให้ฉันเสียเซลฟ์ไปนิด ๆ เหมือนกัน แต่ในขณะเดียวกันแขกกลุ่มนั้นก็ไนซ์มาก ให้ทิปฉันห้าบาท คุยกับฉันเรื่องโน้นเรื่องนี้ วันเดียวกันช่วงบ่าย มีคู่ขาเกย์เข้ามา กินเสร็จให้ทิปฉันห้าบาท มันอาจจะไม่เยอะนะ แต่เค้าเขียนในสลิปเครดิตการ์ดว่า Good food Good service ! เออ แปลกดี เหมือนใครมันมาตบหัวฉันแล้วก็ลูบหลังฉันทีหลัง เนี่ยแหละ แปลกดี ฉันไม่มายด์ที่จะเจอมันอีกที แต่ฉันก็จะทำเหมือนเดิม เพราะฉันเกลียดมันไปแล้ว ................. ฉันรู้สึกสนุกกับงานมาก กินฟรี อิอิ มีเพื่อนคนไทยคุย เจ้านายก็น่ารัก ไม่เคยมายุ่งเลย จนบางครั้งคิดว่า ใครเป็นเจ้าของร้านกันแน่ แต่ฉันคงไม่เป็นพนักงานเสริฟไปเป็นปีแน่ ๆ ค่อย ๆ หางานใหม่ไป หรือถ้าฟ้าดินเป็นใจก็อยากจะเปิดร้านตัวเองซะเลย รู้แล้วรู้รอดกันไป ไปนอนดีกว่า เกือบเที่ยงคืนแล้ว Comments (2)
TrackbacksThe trackback URL for this entry is: http://siwisly.spaces.live.com/blog/cns!D54E3E1A4ED4E9A3!2394.trak Weblogs that reference this entry
|
|
|
